ABOUT ME

Mijn naam is Jenny en ik ben een Rotterdammert uit 1973. Ik blog over self care & size acceptance voor vrouwen die niet meer willen worstelen met zelfbeeld, gewicht en eetgewoonte.

Na meer dan twintig jaar worstelen met afvallen, vreten en diëten was ik compleet wanhopig geworden. Kan iemand me alsjeblieft komen opsluiten want ik kan mezelf niet meer in de hand houden. Ik ben compleet losgeslagen. Ik wil naar een soort gevangenis waar iemand anders voor me beslist wat en hoeveel ik mag eten. Dan ga ik de hele dag sporten op de binnenplaats.

Dat lijkt me fantastisch! Dan word ik eindelijk weer slank.

Dit ging eraan vooraf.

In 2010 kreeg ik een burn-out. Mijn lijf wilde niet meer en ik huilde om alles. In plaats van rust te nemen trok ik de teugels nog harder aan. Ik ging dit burn-out-varkentje wel even wassen. Ik huurde een personal trainer in, als stok achter de deur, en ging nóg strenger op mijn eten en gezondheid letten.

Hierdoor viel ik af en na enkele maanden kwam ik ook weer aan. Eigenlijk zorgde elke afvalpoging (met en zonder diëtiste) ervoor dat ik daarna weer terug kwam op mijn oude gewicht + een paar extra kilo’s. Ik dacht weleens: Waarom kan ik niet gewoon normaal doen? Ik kan zo echt niet doorgaan! Dadelijk word ik zo dik dat ze me uit huis moeten komen zagen.

Op internet rekende ik mijn BMI uit en zag de wijzer des oordeels richting de knalrode ‘morbide obesitas’ draaien. Ik dacht: Oh mijn god. Nog een paar kilo en dan ga ik dood. Ik kon wel janken! Hoe heb ik het zo ver laten komen? Waar is het toch misgegaan? Ik kan ook he-le-maal nergens maat mee houden!

Ik snapte er niets van. Ik heb een goeie baan en uitstekende beoordelingen. Ik heb een mooie auto van de zaak en een eigen huis. Ik heb een groot sociaal leven en geen aandacht tekort van mannen. Mijn ouders zijn niet eens gescheiden! Waarom ben ik zo’n fuck up met eten? Ik kan niet eens chips in huis halen omdat het dan de hele dag naar me ligt te gillen.

Ik verzamelde al mijn moed en gaf me op bij een kliniek voor eetverslavingen. Ik voelde gêne om me aan te melden. Zouden ze me wel accepteren? Ik kots niet en hou gewoon alles binnen. Ze vinden vast dat ik niet zo moet zeuren. Er zijn mensen met véél ergere problemen. Ik heb niet het recht om me aan te melden. Zou ik weggestuurd worden? Ik schaamde me kapot… maar ik was wanhopig en meldde me aan.

Ik wilde slank worden en niet meer aankomen. Ik wilde tools te krijgen om beter de pizza en pasta te kunnen weerstaan. Ik was bereid om nooit meer chips te eten. Dat vieze vette lijf gaat voorgoed verdwijnen en ik zal nooit meer zondigen. Ik ben klaar voor de strijd. Op naar een gezond en fit leven!

Tja… dat liep toch even wat anders.

Geloof me. Als je sinds je puberjaren al maaltijden overslaat om slanker te worden, laat je deze dieetmentaliteit niet zomaar even los. Eetproblemen gaan meestal niet over eten. Ik snapte in theorie wel dat ik beter voor mijn lijf zou zorgen als ik het meer zou respecteren. Dat leek me nogal wiedes. Maar ik dacht: Hoe kan ik in hemelsnaam van mezelf houden als ik dit lijf afschuwelijk vind? Ik wil trouwens helemaal niet van mezelf houden want dan verandert er nooit wat. Ik wil gewoon afvallen! Dan komt die zelf-liefde vanzelf wel.

Ik kon me niet voorstellen dat er een leven mogelijk was waarin ik oké zou zijn met mijn lijf. Een leven waarin ik me niet meer het nijlpaardje tussen de dames zou voelen. Waar ik niet meer constant bezig ben met: mag ik dit wel of niet eten? Waar ik me niet meer schaam voor hoe ik er bloot uit zie en kan genieten van seks zonder eerst een fles wijn op te slobberen.

Een leven waarin ik steeds meer voor mezelf opkom, waar ik steeds beter grenzen kan aangeven. Een leven waar ik vaker ‘Nee, dat doe ik liever niet’ leer zeggen of volmondig Hell Yeah! Een leven waarbij ik niet meer op de bank zit met een kussentje over mijn buik maar waar ik steeds meer durf te laten zien wie ik ben.

Ben jij het ook zo ontzettend zat om je klote te voelen over je lijf? Dan is mijn werkboek echt wat voor jou.
Meld je aan voor e-mail updates en ik hou je op de hoogte.