“Ik kan mijn lichaam niet accepteren”

Dat hoeft ook niet.

Als jij je lichaam niet kan accepteren zoals het nu is, met je huidige gewicht, dan snap ik dat helemaal. Ik voelde er eerlijk gezegd ook héél weinig voor. Voordat ik professionele hulp kreeg, wilde ik liever gewoon afvallen zodat mijn lijf vanzelf acceptabel werd.

Waarom zou ik willen accepteren dat ik nooit meer slank word? Van die gedachte liepen me de rillingen over het lijf. Voor altijd gevangen in dit dikke lijf? Ammenooitniet.

Accepteren betekent aanvaarden dat het is zoals het is.

En ik wilde mijn dikke lijf niet aanvaarden. Tenminste, niet voor de rest van mijn leven. De enige reden, waarom ik überhaupt interesse in mindful eten, acceptatie en zelfliefde had gekregen, was omdat ik dacht dat ik hiervan op mijn natuurlijke gewicht zou komen. Het is best ironisch dat ik gekozen heb om te schrijven over acceptatie omdat ik er helemaal niet goed in ben. Ik ben veel beter in volhouden, vastbijten en doorzetten.

Het voelde ook niet als een weloverwogen keuze om mijn lichaam te accepteren. Acceptatie bleef over, toen ik alle andere opties van uithongeren tot ‘mezelf slank mediteren’ had geprobeerd. Acceptatie kwam vanzelf toen ik me realiseerde dat het gewoonweg niet haalbaar bleek om af te vallen.

Acceptatie voelde als een overgave, een capitulatie…

Ik denk dat ik me zo lang ertegen verzet heb, omdat het ook zou betekenen dat de strijd rond mijn levenswerk voor niets was geweest. Al mijn investeringen in een slank lichaam zouden in één klap verdampen. Al die wanhoop, frustratie en verdriet… allemaal voor niets. Al dat diëten, al die zelfhaat en urenlange discussies in mijn hoofd… allemaal voor niets. Al dat geld aan diëtisten, programma’s, personal trainers en mezelf naar sportscholen sleuren… allemaal voor niets. Zelfs de verslavingskliniek, die mij had moeten redden van mijn dikke lijf, het wekelijks opbiechten bij de Anonieme Overeters en mijn opleiding tot gewichtsconsulente… allemaal voor niets…

… want ik was nog stééds niet slank.

In onze cultuur is het ‘heel normaal’ dat vrouwen veel tijd en geld hieraan spenderen. Ik was geen uitzondering, in het jarenlang gewichtsverlies nastreven. Ongeacht of het me lukte en zelfs ongeacht of ik er uiteindelijk dikker van werd. Het kwam vroeger niet eens in me op om niet te proberen af te vallen.

Het punt is alleen: Ik weet gewoon niet HOE ik moet afvallen.**

Vermoedelijk is dit ook jouw ervaring. Een beetje afvallen lukt natuurlijk prima – daarom lijkt het net alsof dit nieuwe dieet weer fantastisch werkt – maar ‘op gewicht blijven’ lukt niet. Waardoor het lijkt alsof je weer persoonlijk gefaald hebt als je aankomt. Terwijl aankomen een uiterst natuurlijke reactie van je lichaam is, na een periode van ziekte of gewichtsverlies. Dit doet je lichaam opzettelijk om je te beschermen.
Resultaten uit het dieetverleden bieden geen garantie voor de toekomst

Wellicht kost het ook steeds meer energie en is het mentaal bijna niet meer op te brengen. Toch… als je een klein beetje bent zoals ik, blijf je nieuwe methodes via internet en tips van vrienden en collega’s uitproberen. Vastbijten, doorzetten en volhouden zijn waarschijnlijk jouw beste eigenschappen, ook al denk je misschien dat je zwak bent en geen wilskracht hebt. Juist dat onverwoestbare doorzettingsvermogen zorgt ervoor dat je het keer op keer blijft proberen. Daarom ben je wellicht al zolang aan het jojo-en.

Gewicht willen accepteren is precies het tegenovergestelde van gewicht willen veranderen.

Daarom is het ook zo rete-moeilijk om jezelf te accepteren als je tegelijkertijd (toch liever) wilt afvallen. Maar ja, als je jarenlang op dieet bent geweest, altijd hebt moeten afzien, vastbijten, doorzetten en volhouden (en dat allemaal terwijl je honger hebt)… dan zijn ‘loslaten en accepteren’ waarschijnlijk niet bepaald je sterkst ontwikkelde eigenschappen. Ik ben er ook super slecht in. Op alle vlakken in mijn leven. Ik ben meer een doorzetter, een aanpakker, een activist. Ik was daarom ook een jojo-er.

Loslaten en accepteren zijn niet echt mijn ding.

Je kan acceptatie niet eens forceren – al zou je het willen. Het is namelijk niet iets wat je moet doen. Het is iets wat je moet laten gaan. Ik kan me goed voorstellen dat je, door de jaren heen, genoeg motivatie en goede reden hebt gehad om je gewicht niet te willen accepteren. Je hoeft ook niets te accepteren. Je mag doen en laten wat je wilt. Je mag blijven vechten en je verzetten tegen je gewicht tot het einde van je leven.

Mijn vraag aan jou is alleen: Wil je eigenlijk wel blijven vechten?

Ben je niet moe van het strijden? Wat heeft al dat harde werk je eigenlijk opgeleverd? Is acceptatie eigenlijk niet het absolute minimum dat je jezelf mag gunnen?

Wil je jouw eigen lichaam, de rest van je leven blijven afwijzen, niet wetende of je ooit ‘op gewicht’ zal blijven? Of wil je liever, de enige manier waarop je aanwezig kan zijn in dit leven, omarmen?

Je weet toch dat je ook lekker kan sporten en verse groenten kan blijven eten als je stopt met willen afvallen? Je hoeft heus niet verplicht op de bank te zitten met een zak chips. Je mag gewoon op tijd naar bed, groene smoothies drinken (hoewel ik mango prefereer) en je emoties verwerken op manieren die niet uitsluitend met voedsel te maken hebben. Je kan nog steeds alle ‘gezonde dingen’ blijven doen, als je stopt met willen afvallen. Die dingen sluiten elkaar helemaal niet uit. Echt niet.

Die worden alleen maar leuker en fijner omdat je niet meer resultaatgericht hoeft te denken. Waardoor schaamte- en schuldgevoelens rond eten en bewegen geen voedingsbodem meer krijgen. Je haalt er meer plezier en voldoening uit omdat je de onhaalbare doelstelling niet meer krampachtig probeert te bereiken.

Hoe zou je leven eruit zien als je gewicht niet meer een doorslaggevende factor is in álles wat je doet en laat?

Wil je The War Against Obesity niet liever staken? Een oorlog waar de strijd, tegen je eigen lichaam nota bene, wordt aangemoedigd. Als je liever vrede sluit met je lijf – en op een vreedzame manier de rest je leven wil spenderen – dan is acceptatie een mooi begin.

Schrijf je in voor e-mail updates en je ontvangt op onregelmatige basis een nieuw blog, ik hou je op de hoogte van acties en de verkoop van mijn werkboek. Zo mis je niets.

** Let op: “Ik weet niet HOE ik moet afvallen,” is geen persoonlijke uitnodiging om mij te mailen met suggesties, dieettips of informatie. Dank u.